Temat zajęć: „W nastroju Bożego Narodzenia – świąteczne ozdoby” Wiek uczestników: 7 + Cel ogólny: doskonalenie sprawności manualnej i percepcyjnej wychowanków. Cele operacyjne. Na poziomie wiedzy – dziecko: wie, kiedy się obchodzi święta Bożego Narodzenia; zna tradycję wigilijnej wieczerzy; Na poziomie umiejętności

Jezus nie obwiniał świata, wymagał od nas. Proszę was, nie zeświecczajmy Bożego Narodzenia! Nie zapominajmy o Tym, którego świętujemy, jak wtedy, kiedy „przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli”. (J 1,11). Od pierwszej Ewangelii Adwentu Pan nas ostrzegał, prosząc, abyśmy nie obciążali naszych serc przez

Scenariusz uroczystości na Boże Narodzenie (6 - latki) Boże Narodzenie to święta, na które dzieci czekają z utęsknieniem. Dziecko 6- letnie przychodząc do "zerówki" uważa, że "szkoła to tylko nauka". Małe dzieci potrafią wspaniale przeżyć atmosferę świąteczną. Dla dziecka, które nigdy nie chodziło do przedszkola, to pierwsza uroczystość, z którą spotyka się w swoim życiu. Z doświadczenia wiem, że dzieci w tym wieku potrafią pokazać bardzo dużo. Przygotowując inscenizację np.: "Jasełka" musimy pamiętać, aby była krótka i zrozumiała dla dziecka. Wigilia, wspólne łamanie się opłatkiem, a szczególnie Mikołaj cieszą się dużym zainteresowaniem. Bardzo ważne jest, aby wszystkie dzieci w klasie brały udział w przedstawieniu."Powitanie" Dziecko I: "Witam z całej uprzejmości, wszystkich naszych miłych gości, że łaskawie tu przybyli, by się z nami zabawili". Dziecko II: "Za chwileczkę na tej scenie, odbędzie się przedstawienie. Jeśli nam się coś nie uda niech nie bierze gości nuda". Dziecko III: "Ale za to oklaskami wyrównają draki z nami, bo te wszystkie cudaczności robimy dla naszych gości". "Jasełka" Dzieci śpiewają na melodię kolędy: "Cicha noc": 1) Wieje wiatr, szumi wiatr, znów do świtu czasu szmat. Nad polami zbiera się mgła. Noc gwiazdami cichutko łka, gdzieś na świecie płacz - bis. 2) Ludzki tłum, wielki tłum, rusza w drogę brak mu snu, oczy tęsknie wpatrzone w mrok, wciąż do przodu wydłuża krok. który to już raz - bis. 3) Gdzie jest dom, ciepły dom, gdzie mieszkanie dach i schron; gdzie się podział cały świat, gdzie jest matka, ojciec, brat w dali został hen- bis. 4) Drogi kres, męki kres przeznaczenie obok jest. Wkrótce wyśni się nasz sen. W sercach wiara budzi się I nadzieja też- bis. Narrator I: Szło na zimę już powoli, kiedy August Cezar, cały naród co zniewolił policzyć zamierzał. Tak to wieki temu było dobrze o tym wiemy, co się przez to wydarzyło zaraz opowiemy. Narrator II: Zaraz się na scenie, zacznie przedstawienie Maryja i Józef będą na tej scenie. Patrzcie, co się dzieje, idą do Betlejem, a noc ciemna, że aż strach. Maryja: Józefie zimno, Józefie ciemno Józefie, Józefie co będzie ze mną? Tak strasznie zimno, tak ciemno wszędzie. Józefie, Józefie co ze mną będzie. Bóg ci dał w opiekę Pannę Maryję, gdzie jej dasz schronienie, czym ją okryjesz. Buty pogubiłam, suknie podarł wiatr Józefie, Józefie jak iść przez ten świat. Józefie drogi, Józefie miły Józefie, Józefie już nie mam siły. Kamień nad głową, kamień pod nogą może zapukasz wreszcie do kogoś? Józef: Bóg mi dał w opiekę Pannę Maryję, a ona biedactwo już ledwie żyje. Buty pogubiła, suknie podarł wiatr, o mój Panie Boże, jak iść przez ten świat? Baba: Kto się tam po nocy włóczy! Chłop: Zamknij drzwi na siedem kluczy! Baba: Spać nie dają włóczykije! Józef: Przyjmijcie Pannę Maryję. Dajcie nocleg choćby w sieni, jesteśmy bardzo strudzeni. Z Nazaret daleka droga otwórzcie w imię Boga. Chłop: Tu nie zajazd, nie gospoda idźcie stąd, bo czasu szkoda! Józef: Ja gdziekolwiek, ale ona Bóg mi oddał ją w opiekę jest zziębnięta i strudzona idziemy z drogi dalekiej. Baba: Nie pomoże Święty Boże, drzwi włóczęgom nie otworzę! Józef: Nie wpuścili nas bogacze! Maryja: Tylko wiatr nad nami płacze tylko wiatr i nikt już więcej żeby chociaż ogrzać ręce tak niewiele nam potrzeba. Józef: Żeby chociaż kromka chleba choćby okruch... serce boli na dnie tylko grudka soli. Narrator I: Wszędzie pełno, rojno, gwarno, ludzi co niemiara. Znaleźć choć stajenkę marną Józef wciąż się stara. Narrator II: Aż dotarli późną nocą do rozpadłej szopy. Nie szukali więc na próżno obcierając stopy. Rzecze Józef do Maryi: Mario moja miła, tu masz nocleg od tej chwili, tu będziesz rodziła. Maryja: Ach, Józefie, głód i zimno, ciało mam zbolałe, noc tak chłodna, czy wytrzyma, to dzieciątko małe? Narrator: Zmartwił Józef się lecz przecież zanim świt nastanie, zamiast tułać się po świecie przenocują w sianie. Kolęda "Cicha noc" - śpiewają aniołki. Narrator:A tymczasem pastuszkowie co paśli owieczki, prości, skromni chłopaczkowie w górę wzrok podnieśli. Zobaczyli gwiazdę, bowiem przepiękną aż miło, pomyśleli zaraz sobie "Coś się wydarzyło". Pastuszek I: Gwiazda świeci nad Betlejem, idziemy zobaczyć! Co się stało, co się dzieje, co to wszystko znaczy? Hej ruszajmy, mam przeczucie jakieś niepojęte. Czuję dziwne w sercu kłucie i wzruszenie święte! Narrator I: Do stajenki weszli lichej i tam zobaczyli pośród nocy mroźnej, cichej jak dzieciątko kwili. I upadli na kolana przed tym dzieckiem małym, bo się z narodzeniem Pana cuda dokonały. Kolęda: "Przybieżeli do Betlejem" Narrator II:Piękna gwiazda, hen na niebie goreje jak zorza i pytają ludzie siebie "Czy to jakiś pożar?" Narrator I: W tej chwili, gdzieś z daleka trzej mędrcy królowie, idą; żaden z nich nie zwleka, w koronach na głowie. Kacper: Hej, Melchiorze, Baltazarze dokąd tak idziemy? Melchior: Tam, gdzie gwiazda nam iść każe, tam się dostać chcemy. Baltazar: Co mu damy, gdy dojdziemy bo coś przecież damy? Kacper: Mirrę, złoto i kadzidło by były trzy dary. Razem Bo to król jest nad królami i przyszły pan świata. Niech panuje on nad nami niech narody brata. Kolęda: "Pójdźmy wszyscy do stajenki". Narrator I:Choć stajenka z boku stała pełna teraz gości, bowiem tu się dokonała, rzecz wielkiej radości. Narrator II: Narodził się syn jedyny Jezus Chrystus mały i od pierwszej swej godziny żyje w blasku chwały. Kolęda: "Gdy śliczna Panna" Wszyscy:Witaj Królu, witaj Zbawco tak Cię czekaliśmy, Pobłogosław nas łaskawco po to tu przyszliśmy. Na melodię kolędy: "Pójdźmy wszyscy do stajenki" dzieci śpiewają piosenkę: "Zostań Jezu mym braciszkiem..." I Zostań Jezu mym braciszkiem, Podzielę się z Tobą wszystkim. Oddam swoje klocki lego i misiaka pluszowego. II Dam zabawki, dam słodycze Dziadka, Babci też pożyczę. podzielę się mamą, tatą bądź braciszkiem moim za to. Jeżeli mamy dużo dzieci w klasie i nie wszystkie brały udział, możemy przedstawić dodatkowo wiersze. "Zrodzony na sianie, w półmroku stajenki, śpi w ramionach Maryi, Jezus malusieńki. Świętą noc, złocista gwiazda opromienia, gromadzą się wokół przyjazne stworzenia. Lulajże Jezuniu snem cichym, szczęśliwym, Obdarz nas radością i szczęściem prawdziwym". Kolęda: "Lulajże Jezuniu". "Wesołych Świąt" Dziecko I:Wesołych Świąt, bez zmartwień, z barszczem, z grzybami, z karpiem, z gościem, co niesie szczęście czeka nań przecież miejsce. Dziecko II Wesołych Świąt, a w święta niech się snuje kolęda. I gałązki świerkowe, niech Wam pachną na zdrowie. Dziecko III Wesołych Świąt, a z gwiazdą pod świeczek łuną jasną życzcie sobie - najwięcej zwykłego ludzkiego szczęścia. Kolęda: "Gdy śliczna Panna..." Po przedstawieniu wszyscy dzielą się opłatkiem i składają sobie życzenia. Na zakończenie zabawa z Mikołajem i rozdanie prezentów. Dzieci mogą zaprezentować taniec "Śnieżynek". Opracowanie: Anna Wojtkowicz nauczyciel SP 1 Józefów To znaczy, że już święta, że już blisko kolęda, że Mikołaj przyjedzie do dzieci. Hej! kolęda, kolęda. 2. Gdy opłatek już leży na stole, pierwsza gwiazdka zabłyśnie na niebie. To znaczy, że już święta… 3. Gdy upieką się słodkie makowce i głos dzwonka z daleka zadzwoni. To znaczy, że już święta… Autor: Krystyna Madera Uczestnicy: dzieci 4-letnie, rodzice Cele ogólne: – wywołanie radości z powodu zbliżających się świąt oraz uczestnictwa bliskich osób we wspólnej zabawie, – wzmacnianie więzi emocjonalnej w grupie przedszkolnej i w gronie rodzinnym; – organizowanie sytuacji sprzyjającej wykorzystywaniu posiadanych sprawności i umiejętności; Cele operacyjne: Zakłada się, że dziecko: – kulturalnie zachowa się w grupie przedszkolnej w obecności zaproszonych gości – podejmie aktywność zabawową i zadaniową, – rozpozna za pomocą zmysłów (smaku, węchu, dotyku) przyprawy świąteczne – wymieni świąteczne tradycje (łamanie się opłatkiem, sianko pod obrusem, ubieranie choinki dodatkowe nakrycie dla niespodziewanego gościa,) Zakłada się, że rodzic: – podejmie aktywność zabawową wspólnie z dzieckiem – włączy się w działania przedszkola wspierające rozwój dziecka – zintegruje się z innymi rodzicami i środowiskiem przedszkolnym Metody pracy: słowna, czynna, oglądowa, elementy pedagogiki zabawy wg Klanza Formy pracy: zespołowa, zbiorowa, indywidualna, zabawy integracyjne, Środki dydaktyczne: magnetofon, żywa choinka, przyprawy kuchenne (rodzynki, cukier waniliowy, orzechy włoskie, wiórki kokosowe, mak, mandarynki, śliwki suszone itp.), ilustracje osób i przedmiotów kojarzących się ze świętami Bożego Narodzenia, przybory plastyczne (rysunek twarzy Mikołaja, kulki waty, klej), karteczki z nazwami świątecznych. prezentów, nagrania płytowe CD kolęd, odpowiednio udekorowana sala: obrusy na stole ze świątecznymi stroikami, zapalone świece. Przebieg zajęć: rodziców W świątecznym nastroju, Z uśmiechem radości. Witamy w przedszkolu, Przybyłych dziś gości. 2. Zapoznanie z celem spotkania. Czas oczekiwania na Święta Bożego Narodzenia jest radosnym okresem w życiu każdego człowieka, zarówno dziecka, jak i osoby dorosłej. Nasze spotkanie zostało zorganizowane po to, aby czas ten był jeszcze przyjemniejszy. Proponujemy wam wspólne zabawy, które przybliżą dzieciom tradycje świąteczne, a także pozwolą nam lepiej się poznać. Pamiętajcie, że aby dobrze się czuć i bawić, trzeba być radosnym i uśmiechać się pięknie do wszystkich. 3. Zabawa ilustracyjno- ruchowa ze śpiewem ,,Uśmiechnij się”. ( Na melodię zabawy ,,Taniec pingwina”, ustawienie w kole) O jak przyjemnie i jak wesoło (ręce na biodrach, wysuwamy do przodu na zmianę nogi) Bawić się razem w świąteczny czas. (wysuwamy do przodu na zmianę nogi) Chwyćmy swe ręce, podskoczmy w kole (chwytamy się za ręce) Do przodu ( podskok w przód), do tyłu (podskok do tyłu) i raz dwa, trzy ( podskakujemy 3 razy w miejscu ) ( zabawę powtarzamy kilka razy) 4. Zabawa integracyjna przy piosence – „Bingo” Uczestnicy spotkania dobierają się w pary. Maszerują w rytmie muzyki po obwodzie koła, trzymając się za ręce. Na określony sygnał prowadzącej zatrzymują się, odwracają się twarzami do siebie i klaszcząc w swoje obie dłonie wypowiadają kolejne głoski słowa „b –i –n – g – o”. Przy głosce „o” obejmują się i przytulają do siebie. Przedstawiają się partnerowi, np. „mama Oli – Natalka”. Następuje zmiana partnera. 5. Zagadki obrazkowe – wskazywanie spośród przypiętych na tablicy obrazków, tych , które kojarzą się ze Świętami Bożego Narodzenia Chętne dzieci wskazują obrazki związane tematycznie ze świętami Bożego Narodzenia. Nazywają osoby i przedmioty na nich przedstawione. Nauczycielka nakleja w rogu prawidłowo wskazanego obrazka małą, zieloną Konkurs plastyczny „Broda św. Mikołaja” W konkurencji tej biorą udział rodzice i dzieci (w parach). Dorosły ma za zadanie ( mając zasłonięte szalikiem oczy ) brody z waty na twarz Świętego Mikołaja. Rola dziecka polega na udzielaniu rodzicowi instrukcji słownej. 7. ,,Świąteczne prezenty” – kalambury słowne Rodzice losują karteczki z nazwami prezentów, jakie dzieci zazwyczaj otrzymują pod choinkę. Zadaniem ich jest opisanie przedmiotu bez podania jego nazwy. Dzieci próbują odgadnąć, o jakim prezencie opowiada osoba dorosła. 8. Taniec integracyjny ,,Pada śnieg” (Wykorzystanie elementów pedagogiki zabawy wg Klanza) Uczestnicy spotkania tworzą pary: rodzic – dziecko. Kolejno ruchem improwizowanym tańczą w środku koła kolejne pary, w rytmie słyszanej muzyki (Jingle Bells). 9. Zabawa ,,Smaczne Boże Narodzenie” Zabawa polega na rozpoznawaniu świątecznych przysmaków za pomocą zmysłów: dotyku, smaku, węchu. Każdy uczestnik ma zawiązane oczy, a prowadząca podaje na spodeczkach różne produkty. Wykorzystujemy do zabawy wszystko, z czego przyrządza się świąteczne smakołyki (rodzynki, mak, pomarańcze, orzechy włoskie, wiórki kokosowe, migdały, goździki, suszone śliwki, cukier waniliowy itp.) Do zabawy zapraszamy wszystkich uczestników spotkania. Zabawa kończy się konsumpcją konkursowych smakołyków. 10. ,, Choinka – strojnisia”. Prowadząca spotkanie ustawia na środku sali żywą choinkę, którą podarował jeden z rodziców. Uczestnicy spotkania wspólnie dekorują choinkę przyniesionymi z domu oraz wykonanymi z dziećmi w przedszkolu ozdobami. Dla wytworzenia nastroju zapalamy lampki choinkowe. ilustracyjna ,,Choinka” (Uczestnicy spotkania ilustrują odpowiednimi słowami treść wiersza) Jak najjaśniej świeć choinko (zatoczyć ruch ręką) Naszym córkom (pokazać na dziewczynki) Naszym synkom (pokazać na chłopców) Dużym tatom (wspiąć się na palce, ręce w górze) Mamom bliskim (skrzyżować ręce na piersi) Świeć choinko wszystkim, wszystkim (zatoczyć ruch obiema rękami) Moment zabawy ilustracyjnej wprowadza radosny nastrój. 12. ,,Wigilijny stół”. Wspólnie siadamy do wigilijnego stołu, łamiemy się opłatkiem, składamy sobie życzenia, rozmawiamy o rodzinnych tradycjach ( w tle nastrojowa melodia kolęd). 13. Pożegnanie Prowadząca spotkanie dziękuje wszystkim za wspólną zabawę. Życzy radosnych i pogodnych Świąt Bożego Narodzenia oraz samych wymarzonych prezentów od Mikołaja. Żegnamy się zabawą integracyjną do piosenki: „Syp Simeon” . Uczestnicy siedzą w kole na krzesełkach i naśladują ruchy wykonywane przez prowadzącą w określonym rytmie utworu muzycznego. Opracowanie: Wanda Dynkwald

Temat kompleksowy: Święta, święta… Temat dnia: Bombki i liczby . Cele ogólne: - rozwijanie umiejętności liczenia, - zapoznanie z zapisem cyfrowym liczby 0, - zapoznanie ze zwyczajami związanymi ze świętami Bożego Narodzenia w różnych krajach. Cele operacyjne (dziecko): - liczy w zakresie siedmiu z użyciem konkretów,

Jak stać się bożonarodzeniowym cudem?Scenariusz przedstawienia sile świąt. O tym, co w życiu ma wartość. Przedstawienie o tematyce świątecznej przeznaczone dla uczniów szkoły podstawowej (młodsze klasy). Poruszane problemy są bliskie każdemu dziecku i pozwolą dokonać w grupie ma dużo plusów i daje wiele kluczowe:Co w życiu ma największą wartość? Cele główne:- doskonalenie pracy w grupie- uświadomienie sobie wartości rodziny- wzmocnienie empatii i wrażliwości- uwrażliwienie na pomoc innym- uświadomienie roli emocji w życiu człowieka- nauka wyrażania uczuć- spojrzenie na siebie, swoje problemy z dystansu-samopoznaniePrzedstawienie można przygotować w trzech wersjach: 1. Klasycznie – wszystkie postacie odtwarzane przez uczniów, którzy opanowują tekst i przygotowują Kukiełkowo – uczniowie przygotowują kukiełki i dekoracje. Tekst jest czytany z kartek. 3. Teatr cieni - uczniowie przygotowują dekoracje, ćwiczą gestykulację, gdyż ta wersja polegania na graniu gestami, ruchem, trwania: 20 warto poprzedzić krótką historią tradycji Bożego Narodzenia. Ok. 10 min. Występują: -Narrator- Róża-Marysia-Kuba-Duch Świąt-Koledzy Kuby-OlekScena INarratorDawno, dawno temu w pewnym małym miasteczku żyła bardzo skromna rodzina. Utrzymywali się z tego, co wyhodowali w ogródku. Rodziną opiekowała się Babcia Róża. Piekła ciasta, którymi pachniał cały dom. Pielęgnowała krzewy różane. Malowała witraże. Z babcią mieszkali: Marysia i Kuba. Po śmierci rodziców zostali zupełnie sami. Marysia często się uśmiechała, pomagała babci w zakupach i drobnych pomocach domowych. Była małym słoneczkiem. Kuba chodził do szkoły, pomagał w ogrodzie i drobnych pracach remontowych. Oboje mocno nakropieni piegami i o włosach w kolorze marchewki. Żyli biednie, ale spokojnie. Mieszkali obok lasu, na obrzeżach miasta. Ich malutki domek wyglądał urokliwie latem, kiedy otaczały go pięknie kwitnące kwiaty: wysokie słoneczniki, malwy i niezwykłe krzewy różane, ale i również zimą, otoczony puchową kołdrą śniegu, z roziskrzonymi wieczornym światłem oknami i wstęgą dymu z komina. Ale pewnej zimy, tuż przed świętami...(Na scenie Kuba, koledzy Kuby. Miejsce: droga wiodąca do szkoły)Koledzy Kuby:-Ej Kuba, a Ty co dostaniesz pod choinkę?? Może nowe buty hahaha.. Te Ci się chyba rozwalają hahaha. Olek:-Ja już mam zamówiony prezent! Nowego laptopa i telefon, wiecie ten z potrójnym aparatem 108 MP oraz wyświetlaczem z technologią Kuby:-Wow! Wypasione prezenty! Ty to masz dobrze. Mieć takich „Starych” to marzenie. Kuba może tylko pomarzyć haha, o takiej rodzinie, i o takich prezentach hahaha...Scena II(Na scenie: Kuba, babcia Róża, Marysia. Miejsce: kuchnia w domu babci Róży)NarratorKuba wrócił ze szkoły do domu. Z pochmurną miną, zły i milczący. Kopnął krzesło, nie odpowiedział na „Cześć” siostry i od razu zwrócił się do babci choinkę nie chcę nic poza nowym telefonem. Wszyscy mają ekstra komórki, tylko ja muszę się męczyć z tym starym pudłem!! Nie chcę nic innego!!! Dosyć już mam robionych na drutach szalików, czapek i rękawiczek. Skarpetek też! I ciasteczek, które pieczesz sama. Po co?? Nikt już tego nie robi! Wszystko można kupić. I wszyscy tak robią!Babcia Róża:-Nie krzycz, Kuba. Dobrze wiesz, że nie stać nas na drogie prezenty. A nowy telefon dostałeś 3 lata temu, to nie tak dawno przecież. Działa. Robię dla Was wszystko z serca. Wierz mi, wszystkiego nie da się kupić...Narrator:Kuba odwrócił się na pięcie, wybiegł trzaskając drzwiami. Babci po policzku popłynęły łzy. Musi kupić opał na zimę, nie stać jej na drogi wydatek dla wnuka. Podeszła do niej Marysia, mocno ją objęła i starła z policzka tego momentu wszystko się zmieniło. Kuba stał się krnąbrny, dużo krzyczał, obrażał się o byle co, nie chciał pomagać w domu. Większość czasu spędzał z III(Na scenie: babcia Róża, Marysia. Miejsce: kuchnia)Marysia:-Wiesz, babciu, bardzo Cię kocham, ale tak strasznie brakuje mi rodziców, tak okropnie za nimi tęsknię...Babcia Róża:-Wiem, moje słonko! Mnie też ich brakuje.. Ale Oni patrzą na nas z góry, czasem nam pewnie nawet machają.. Chodź, upieczemy świąteczne pierniczki, chcesz? Pomożesz mi wyrobić ciasto?Marysia:-Też im pomacham, może zauważą...Wiesz...Wieczorem rozmawiam z mamą, opowiadam Jej, co robiłam i jak bardzo Ją kocham. Tak, zróbmy pierniczki. Pochwalę się dziś, że IV(Noc, dom babci Róży, cisza, za oknem pohukiwanie sowy)Marysia (gdzieś z tyłu)Ratunkuuuuuu!!! POMOCY!!!(W tle słychać łomot)Kuba:-Babciu, babciu...Coś się stało! Szybko! Obudź się!! Ktoś krzyczy!(Wybiegają na zewnątrz. Rozglądają się. Zauważają na śniegu czarny cień)Babcia Róża:-Marysiu....Co Ty zrobiłaś...? Co się stało?? Dziecko...Dlaczego???(Szlocha...)Kuba:-Trzeba zadzwonić po pomoc. Chyba jest nieprzytomna.(Bierze bezwładną siostrę na ręce, przenosi do domu, kładzie na kanapie, otula ciepłym kocem)Babcia Róża:-Dlaczego? Dlaczego? Tak bardzo Cię kochamy, Marysiu..Kuba:To moja wina. Jak mogłem być takim egoistą.. Jak mogłem być tak nieczuły.. Jak mogłem Ją zostawić samej sobie.. Przecież Wy obie tak bardzo mnie potrzebujecie. Wszyscy potrzebujemy się nawzajem. Jesteśmy rodziną. Wspólnotą. Musimy się wspierać. Jesteście dla mnie najważniejsze. Co tam pieniądze.. Co tam nowe rzeczy.. Najważniejsze, żebyśmy byli zdrowi i razem. Tylko to się liczy! Rodzina!(Szlocha. W tle słychać dźwięk pogotowia)Scena V(Wigilia. Przytulny pokój w mieszkaniu babci Róży. Marysia leży z nogą w gipsie. Obok siedzą babcia i Kuba. Żartują i śmieją się głośno. Światła wygaszone. Choinka skrzy kolorowymi lampkami. Za oknem prószy śnieg wielkimi płatkami)Duch Świąt (strąca złoty pył, obsypując pokój, babcię Różę, Marysię i Kubę ):-Tak, radujcie się. Dobro jest w Was. Miłość wyłania się w tym domu z każdego kąta. Wasze Święta Bożego Narodzenia będą piękne i pełne magii. Zostanę z Wami jeszcze trochę.. (rozsypuje złoty pył)Marysia:-Jak to cudnie, że już wszystko dobrze. Cieszę się, że Was mam. I nawet z tego gispu, bo poświęcacie mi teraz tyyyle uwagi hihi..,Babcia Róża:-No..! Tylko żeby znowu nie przyszło Ci do głowy zrobić czegoś głupiego. Kuba:-No właśnie. Rozumiem, rozmowy z rodzicami, chociaż hm.. niebo jest raczej daleko, no ale żeby wdrapywać się na dach, to już naprawdę przesada tam...Wiem, że to było niemądre. Ale chciałam być bliżej Nich. No i noga mi się poślizgnęła i o! Bardzo tęsknię za Mamą i Ja też. Bardzo. Ale są przy nas. Jestem tego Róża:-Są przy Was. Patrzą na Was z góry. Opiekują się Wami. I na pewno są z Was bardzo dumni. Tego jestem pewna. Kocham Was najmocniej na Kuba:-My Ciebie, babciu, też. Najbardziej...!(Przytulają się mocno. Babcia ociera ukradkiem łzy. A za oknem na niebie pojawia się pierwsza gwiazdka i mruga wesoło)Narrator:Wszystko dobre, co się dobrze kończy. Świat jest pełen magii, dobra i miłości. Dostrzegajmy to i dzielmy się tym z innymi. Wesołych Świąt!

Na Święta Bożego Narodzenia. Na Święta Bożego Narodzenia oraz na nadchodzący Nowy Rok dużo radości i dobroci od ludzi, szczęścia rodzinnego oraz niosącego pokój błogosławieństwa Bożego Dzieciny życzą… Wiary co góry przenosi. Wiary co góry przenosi, nadziei, która nie gaśnie, miłości w każdej ilości – od Bożej

^{Narodzenie Chrystusa, dokonane w ogromnym ukryciu, niemal w całkowitej tajemnicy, stało się świętem powszechnym, które przynajmniej na kilka dni przemienia oblicze Ziemi przynosząc pokój, pojednanie, wzajemną życzliwość. W Polsce święto to ma szczególnie charakter rodzinny. Boże Narodzenie ukazuje jak bardzo Bogu zależy na człowieku: "Tak Bóg umiłował świat, że Syna swojego dał" (J 3,16). Przez Wcielenie spełniła się obietnica, Bóg stał się naprawdę Emmanuelem - "Bogiem z nami", a człowiek dzięki temu stał się prawdziwym dzieckiem Bożym. Dzięki temu została objawiona prawda o powszechnym braterstwie i godności każdego człowieka, bez względu na różnice kulturowe, rasowe, społeczne czy intelektualne. Bóg Ojciec jest wzorem wszelkiego prawdziwego ojcostwa, fizycznego i duchowego. Początki świąt Bożego Narodzenia Polski patrolog, ks. prof. Józef Naumowicz, jako pierwszy naukowiec ustalił, że pierwsze uroczyste obchody Bożego Narodzenia miały miejsce w Betlejem w IV wieku. Przez pierwsze trzy wieki chrześcijaństwa nie obchodzono Bożego Narodzenia. Wcześniej celebrowano przede wszystkim Wielkanoc. Świętowanie Bożego Narodzenia rozpoczęło się dopiero w IV wieku, gdy skończył się okres prześladowań chrześcijan. W oparciu o źródłowe można dowieść, że pierwsze oficjalne obchody tych świąt miały miejsce po wybudowaniu bazyliki Narodzenia Pańskiego w Betlejem w pierwszej połowie IV wieku z inicjatywy św. Heleny. W oparciu o współczesne badania, w tym ks. prof. Naumowicza, można dowieść, że obchody Bożego Narodzenia nie były związane z zastąpieniem żadnych wcześniejszych świąt pogańskich, jak dotychczas sądzono. Obchodzenie rocznicy przyjścia na świat Chrystusa nie ma nic wspólnego z importowanym ze starożytnego Rzymu czy Egiptu świętem Słońca. W Betlejem w 328 r. poświęcono Bazylikę Narodzenia Jezusa, wybudowaną dla uczczenia miejsce narodzin Chrystusa. Ustalił się także zwyczaj, że w wigilię święta patriarcha udawał się z Jerozolimy w procesji do Betlejem, odległego ok. 8 km i tam w Grocie Narodzenia odprawiał w nocy Mszę św., którą później nazwano "Pasterką" w nawiązaniu do ewangelicznej opowieści o pasterzach, którzy jako pierwsi oddali pokłon nowonarodzonemu Chrystusowi. Po czym obywało się całonocne czuwanie w bazylice wybudowanej nad Grotą Narodzenia. W ten sposób zaistniały pierwsze wigilie jak i pierwsza pasterki. I ta tradycja kontynuowana jest do dziś. Początkowo obchody w Betlejem miały miejsce 6 stycznia, a w późniejszym okresie 25 grudnia. Chodziło o symboliczną wymowę przesilenia zimowego, kiedy to dzień jest najkrótszy a noc najdłuższa. Przesilenie zimowe najlepiej bowiem obrazuje fakt przyjścia Zbawiciela, które jest przedstawione jako nastanie światłości. Światło, które rozświetla mroki nocy, to symbol narodzin Chrystusa, który pojawia się w Ewangeliach. Światłość ta objawiła się w nocy pasterzom i prowadziła później Mędrców. Choć faktycznie przesilenie zimowe ma miejsce z 22 na 23 grudnia, to w czasach rzymskich uznawano, że następuje ono 25 grudnia – i dlatego wówczas ustanowiono Boże Narodzenie. W 335 roku zwyczaj obchodzenia Bożego Narodzenia dotarł z Betlejem do Rzymu, a stąd do innych krajów. Historia świątecznej choinki Zwyczaj strojenia choinek na Boże Narodzenie zna dziś cały chrześcijański świat. Jednak zwyczaj ten nie ma swoich korzeni w starożytności chrześcijańskiej ani w pozostałości jakichś kultów pogańskich, lecz powstał dość późno. W Europie zachodniej sięga końca XV wieku a na ziemiach polskich zakorzenił się na dobre dopiero w XIX stuleciu, choć już w 1698 r. można było kupić świąteczną choinkę na jarmarku w Gdańsku. Jak wiadomo, święta Bożego Narodzenia zaistniały w IV wieku na terenie Bliskiego Wschodu. I choć od początku towarzyszyły im pewne dekoracje roślinne, na ogół w postaci wieńców, którymi ozdabiano domy, co zresztą było charakterystyczne dla starożytności, to nie od tego rodzaju dekoracji wywodzi się zwyczaj stawiania choinek. Prawdziwa geneza choinki - jak dowodzi ks. Naumowicz - ma charakter nie etnograficzny, lecz stricte teologiczny. Już niektórzy autorzy bizantyjscy, np. św. Efrem Syryjczyk w swoim "Hymnie o Bożym Narodzeniu" często wymieniał postacie ze Starego Testamentu, łącznie z Adamem i Ewą. Narodzenie Jezusa interpretowane bywało coraz częściej jako powrót do utraconego raju. Mogło się to dokonać tylko dzięki interwencji samego Boga, który stając się człowiekiem, przywrócił ludziom możliwość korzystania z owoców rajskiego drzewa życia. Rajskie drzewo, protoplastą choinki Popularność rajskich motywów sprawiła, że w średniowiecznych kalendarzach zaczęto umieszczać wspomnienie o Adamie i Ewie 24 grudnia. Pierwsi rodzice uosabiali oczekiwanie całej ludzkości na przyjście Zbawiciela. Stąd w średniowieczu, w wielu miejscach Europy popularne stały się przedstawienia bożonarodzeniowe, zwane dramatami o Adamie i Ewie. I stąd właśnie wywodzi się zwyczaj bożonarodzeniowych choinek. W tych przedstawieniach dekoracja sceniczna obejmować musiała także drzewo, którego owoc stał się powodem upadku Adama i Ewy. W Niemczech skąd pochodzą pierwsze przekazy o bożonarodzeniowych choinkach, była to na ogół jodła bądź świerk, gdyż 24 grudnia trudno było znaleźć kwitnącą jabłoń. Na nich zawieszano czerwone jabłka. Po zakończeniu misteriów odprawianych 24 grudnia, nazajutrz w dzień Bożego Narodzenia drzewa te przenoszono najpierw do kościołów, a później zaczęto nimi zdobić także miejskie domy. Ojczyzną bożonarodzeniowej choinki jest dokładnie Alzacja końca XV wieku, leżąca na granicy Francji i Niemiec. Najstarszy przekaż sięga roku 1492 a dotyczy dekoracji choinkami jodłowymi katedry w Strasburgu i 9 innych tamtejszych kościołów. Dość szybko, bo już w XVI wieku choinkowy zwyczaj rozpowszechnił się w całej niemieckiej Nadrenii, a stamtąd zaczął przenikać do innych regionów Europy. A dotyczył nie tylko kościołów, ale i cechów, bractw, miejskich stowarzyszeń, ratuszy i szpitali. Ważnym nośnikiem zwyczaju strojenia choinek była Hanza, czyli związek północnych miast portowych, leżących głównie nad Bałtykiem. Już w 1510 r. odnotowano choinkę bożonarodzeniową w Rydze, a nieco później w Tallinie, Bremie i wreszcie w Gdańsku, gdzie pierwsze informacje o choinkach pochodzą z 1698 r. To właśnie Gdańsk jest pierwszym miastem na terenie Rzeczypospolitej, gdzie w schyłku XVII stulecia zaczęto dekorować choinki. Jednak nie przeniósł się on wówczas na inne tereny Polski. Dość wcześnie choinki bożonarodzeniowe pojawiły się w Rosji, a jak zawsze w tym kraju, było to następstwem ukazu wydanego przez Piotra Wielkiego w 1699 r. Wiemy, ze car ten był zapatrzony w kulturę niemiecką i stąd zapożyczył ten zwyczaj. We Francji, w Wersalu pierwszą choinkę postawiono w 1738 r. na życzenie Marii Leszczyńskiej, żony króla Ludwika XV. Do "Nowego Świata", czyli do Ameryki, choinka zawędrowała w XVIII wieku, dzięki żołnierzom niemieckim biorącym udział w wojnie o niepodległość USA. Szerszą popularność zyskała tam w następnym stuleciu. W tym samym czasie choinki pojawiły się w licznych miejscach w Europie, np. w Wiedniu, w Cieszynie, we Wrocławiu, Pradze i w Paryżu. Co ciekawe, na terenie Austrii czy Czech spotkać je można było nie tylko w domach chrześcijańskich, ale i żydowskich, gdzie towarzyszyły obchodom święta świateł czyli Chanuki. Zwyczaj ten wprowadził w swym wiedeńskim domu Theodor Herzl, twórca współczesnego syjonizmu. Na początku XX wieku choinka stanowiła już nieodłączny element Bożego Narodzenia. Nic dziwnego, że pojawiła się na froncie w okopach I wojny światowej. Przy niej spotykali się nawet i składali sobie życzenia żołnierze wrogich armii. Choinki w Polsce Palmę pierwszeństwa ma Gdańsk, gdzie jak potwierdza dokument w 1698 roku - nie tylko stawiano choinki w domach, ale można je było kupić w tym mieście, na świątecznym jarmarku. Jednak powszechny zwyczaj ustawiania choinek na święta w Polsce zakorzenił się dopiero w XIX stuleciu. Wcześniej na terenach Rzeczypospolitej ustawiano na święta Bożego Narodzenia w izbach po snopku zboża w każdym rogu, a na stole i na podłodze rozścielano siano, na pamiątkę tego, że Pan Jezus urodził się w stajence. Ważnym elementem świątecznego wystroju była również szopka, której geneza nawiązywała do jasełek, jakie zainicjował św. Franciszek z Asyżu. Pierwsze źródłowe informacje o choinkach w Warszawie pochodzą z przełomu XVIII i XIX wieku. a był to zwyczaj przyjęty od Prusaków. Odrębną natomiast tradycję miało drzewko wigilijne na południu Polski, zwłaszcza w Krakowie i okolicach. Był to krzak jodłowy lub świerkowy zawieszany na pułapie w izbie. A zwano go sadem i zawieszano na mim owoce i słodycze. Zwyczaj ten przyszedł z południowych Niemiec. Podobnie było na Podhalu, gdzie drzewko wiszące u sufitu określano mianem "podłaźnika". Zawieszano na nim także dekoracje sporządzane z opłatków. Świąteczny opłatek Opłatek, to następny istotny element obrzędów bożonarodzeniowych, charakterystyczny dla ziem dawnej Rzeczypospolitej. Istniał, zanim tu pojawiła się tradycja choinkowa. Centralnym wydarzeniem wieczerzy wigilijnej, już od XVIII stulecia, było łamanie się na jej początku opłatkiem. Cyprian Norwid opisywał go "jako typowo polski zwyczaj, nieznany w innych krajach", nazywając opłatek "chlebem pokoju i nieba". Naprawdę jednak - jak dowodzi ks. Naumowicz - pierwsze opłatki wieszane na drzewie świątecznym pojawiły się w Alzacji w XVII wieku, ale miały one charakter dekoracyjny i symboliczny. Choć niekonsekrowane, hostie przywoływały w symboliczny sposób misterium wcielenia. W Polsce zwyczaj sporządzania choinkowych ozdób z opłatka rozwinął się w sposób wyjątkowy poczynając od XVIII stulecia. Specjalną kulistą formę miała ozdoba z opłatków na południu Polski, wieszana u dołu sadu. Była to przestrzenna konstrukcja przypominająca kulę ziemską, wyklejana z kolorowych opłatków, nazywana światem. Ozdoby z opłatków miały tez różne inne formy, a przede wszystkim gwiazdki. Choinkowe mity Ks. Naumowicz w swojej książce: "Historia świątecznej choinki" - konsekwentnie rozprawia się z wieloma mitami, zakorzenionymi w nauce a głównie w etnografii, o pogańskim pochodzeniu chrześcijańskiej choinki bożonarodzeniowej. Niektórzy badacze uważają, że pierwowzorów bożonarodzeniowego drzewka należy szukać w głębokiej przedchrześcijańskiej przeszłości, w pierwotnym kulcie drzew, który miał cechować religie dawnych ludów, germańską i słowiańska. Tymczasem badacz dowodzi, że rodowód choinki w Europie jest stricte chrześcijański. U jego podstaw leżą motywy drzewa życia, które rosło w raju, oraz światłości zstępującej na świat w Boże Narodzenie, co choinka symbolizuje. Innym dowodem, że choinka nie ma rodowodu pogańskiego, jest fakt, ze Kościół nigdy i nigdzie tego nie wypominał. Walczył najwyżej z pewnymi ludowymi wierzeniami, które towarzyszyły obchodom Bożego Narodzenia. Niewiele wspólnego z prawdą ma także legenda, mówiąca o tym, że "wynalazcą" choinki był Marcin Luter, twórca Reformacji. Tymczasem ks. Naumowicz udowadnia, że pogląd ten powstał dopiero w połowie XIX stulecia, a być może Luter dekorował swój dom choiną, ale dlatego, że podczas jego życia były one już popularne w Niemczech. Watykan - najmłodsza tradycja Najmłodszą tradycją związaną z choinką, jest choinka ustawiana na Placu św. Piotra w Rzymie. Pierwsze drzewo na tym głównym placu Watykanu ustawiono dopiero w 1982 r. na życzenie Jana Pawła II. Od tego czasu choinkę do Watykanu przysyła każdego roku inny region Europy. W 1997 r. przywieziono tam drzewo z polskich Tatr. W tym roku polska choinka zawitała do Watykanu po raz drugi - tym razem okazałe drzewko pochodzi z Mazur. Na Placu św. Piotra choinka sąsiaduje z szopką, która jest włoską rodzimą tradycją, wywodzącą się od św. Franciszka. Zwyczaj ustawiania szopki bożonarodzeniowej pochodzi od św. Franciszka z Asyżu, który w 1223 r. pragnąc uroczyście i pobożnie przeżyć święto kazał do groty nanieść siana i przyprowadzić woła i osła a następnie zwołał swoich braci. Kiedy ludzie licznie zgromadzili się przy żłóbku, św. Franciszek odczytał Ewangelię a następnie wszyscy śpiewali radosne pieśni na chwałę Dzieciątka. Marcin Przeciszewski, ca / Warszawa} Przemóweinie z okazji Bożego Narodzenia. Witam wszystkich na uroczystości szkolnej zorganizowanej z okazji zbliżającego się Święta Bożego Narodzenia. Okres świąteczny skłania nas do refleksji nad własnym życiem, Zbliżające się święta, są znakomitą okazją, aby pojednać się z bliźnim, spędzić więcej czasu z rodziną i 28 kwietnia 2022 Boże Narodzenie to zdecydowanie jeden z najważniejszych momentów w ciągu całego roku, na który wiele osób czeka z wypiekami na twarzy. Prezenty, ubieranie choinki, rodzinna atmosfera i bogaty folklor kulturowy związany z obchodami tych wyjątkowych świąt sprawiają, że Gwiazdka jest absolutnie magicznym czasem, nie tylko w Polsce, ale również poza granicami naszego kraju. W związku z tym, Boże Narodzenie ma swoje miejsce w literaturze różnych okresów. Jak święta są ukazywane w prozie i poezji? Na co największą uwagę zwracają twórcy literaccy opisując Gwiazdkę? Przeanalizujmy! Dlaczego motyw świąt Bożego Narodzenia jest często wykorzystywany przez twórców literackich? Święta Bożego Narodzenia to w literaturze chętnie stosowany motyw. Dlaczego? Kluczowe znaczenie ma fakt, że okres Bożego Narodzenia jest utożsamiany w kulturze z czasem, w którym wszyscy powinni być dla siebie dobrzy i pomagać sobie nawzajem. Boże Narodzenie to zwykle okres wzmożonej refleksji nad własnym życiem i postępowaniem, a wieczór wigilijny w Polsce jest związany z wieloma wierzeniami: 12 potraw dla zapewnienia sobie powodzenia w kolejnym roku, łuski karpia w portfelu dla bogactwa, sianko pod obrusem lub czekanie na moment, w którym przemówią zwierzęta. Motyw świąt w literaturze bywa więc nie tylko szansą na pokazanie, w jaki sposób to wyjątkowe wydarzenie było obchodzone w konkretnych kulturach i społeczeństwach, ale również często służył do zaprezentowania wewnętrznej przemiany głównego bohatera. Topos świąt Bożego Narodzenia w wielu utworach ma za zadanie również stanowić tło dla dużych zmian w życiu postaci literackich – w końcu Gwiazdka to czas, w którym wszystko się może zdarzyć! Boże Narodzenie w poezji i prozie Jak w literaturze ukazane są święta? Zazwyczaj Boże Narodzenie, zarówno w prozie, jak i poezji, jest opisywane w jednoznacznie pozytywny sposób, jako bardzo wyjątkowy czas, w którym zdarzają się mniejsze lub większe „cuda”. Często podkreślany jest także religijny charakter obchodów. „Opowieść wigilijna” Karol Dickens. Wybierając książki świąteczne nie można zapominać o opowiadaniu autorstwa Dickensa. Ebenezer Scrooge na stałe zapisał się w zachodniej popkulturze i trudno znaleźć osobę, która nie zna historii jego wewnętrznej przemiany. Mężczyzna prowadzi kantor, ale jest bardzo skąpym i zamkniętym na innych ludzi człowiekiem. W noc wigilijną, poza duchem jego byłego współpracownika, Scrooge’a odwiedzą również duchy obecnych, przeszłych i przyszłych świąt Bożego Narodzenia. Podróż, jaką odbędzie Scrooge sprawi, że mężczyzna zmienia swoje nastawienie do świata. „Basia i Boże Narodzenie” Zofia Stanecka. Szukając książki dla dzieci zdecydowanie warto sięgnąć po historię Basi, dziewczynki stającej przed wyzwaniem, jakim są przygotowania do świąt bez wsparcia mamy, która niestety łamie rękę. Potrzebujesz bajki dla dzieci 3 – 5 lat? Bardzo możliwe, że Twojemu maluchowi przypadnie do gustu „Ekspres polarny” autorstwa Chrisa van Allsburga. „Boże Narodzenie w Lost River” Fannie Flag. Fannie Flag to prawdziwa mistrzyni prozy, która wpisuje się w kategorię, jaką jest literatura obyczajowa i literatura piękna. Autorkę możesz znać z kultowej książki „Smażone zielone pomidory”, opowiadającej historię niesamowitych kobiet, na podstawie której zresztą nakręcono doskonały film. Tym razem tłem dla książkowych wydarzeń, jak wskazuje tytuł, są święta Bożego Narodzenia, w które przecież wszystko się może zdarzyć. Literacki motyw Bożego Narodzenia bardzo często jest pretekstem do przedstawienia ciepłej, klimatycznej historii. Na tym jednak nie koniec! Gwiazdka jest okresem na tyle pobudzającym wyobraźnię, że na stałe zapisała się również w polskiej poezji różnych epok literackich. Przykłady? „Gwiazda” Leopolda Staffa, „Wigilia” Jana Twardowskiego czy „W noc wigilijną” Jana Kasprowicza. Szczególnym przykładem utworów poetyckich poświęconych tematyce Bożego Narodzenia są także oczywiście kolędy. Święta Bożego Narodzenia w literaturze polskiej Boże Narodzenie to jedne z najważniejszych świąt w polskiej kulturze, dlatego nie można się dziwić, że pojawiają się również bardzo często w rodzimej literaturze. Przejmujący opis Bożego Narodzenia można znaleźć we wspomnieniach Gustawa Herlinga-Grudzińskiego „Inny świat”. Mimo, że więźniowie łagru byli wyczerpani fizycznie i psychicznie, Boże Narodzenie nadal miało dla nich szczególne znaczenie i było kultywowanym świętem. W „Chłopach” Władysława Reymonta można znaleźć z kolei informacje na temat tego, jak wigilię i Boże Narodzenie obchodzono w przeszłości na terenach wiejskich. „Noelka” to z kolei jedna z części słynnej Jeżycjady Małgorzaty Musierowicz – akcja opowieści toczy się w wigilijną noc. Wymienione przykłady pokazują Boże Narodzenie, jako bardzo szczególny czas, cieszący się dużą estymą. W polskiej literaturze szczególne znaczenie ma Wigilia, która w naszym kraju jest obchodzona w bardzo uroczysty sposób. Również warte przeczytania Sprzedaj książki Wypłaciliśmy już 14 796 015 zł za sprzedane książki w Polecamy sprawdzić -95% zł dobry zł jak nowa zł dobry -73% zł jak nowa zł jak nowa zł widoczne ślady używania -70% zł jak nowa zł jak nowa zł nowa Korzystaj wygodnie z naszej aplikacji Umożliwiło to łączenie się z bliskimi osobami, które nie mogły spędzić z nami tego niezwykłego okresu w roku, jakim są Święta Bożego Narodzenia. Obecnie dzięki rozwojowi techniki, kartki, mimo że wciąż popularne, zostają powoli wypierane na rzecz wiadomości SMS czy innego rodzaju „e–życzeń”. W piątek, 20 grudnia, w przeddzień Świąt Bożego Narodzenia, uczniowie klas 7. i 8. przedstawili społeczności szkolnej swoją wersję misterium bożonarodzeniowego. W tegorocznych jasełkach, o dość wymownym tytule: „Za kwadrans Boże Narodzenie, czyli nie pozwólmy zapomnieć o tym, co najważniejsze” młodzi aktorzy wraz ze swoimi opiekunami artystycznymi, panią Joanną Spurgjasz i panią Aneta Dropińską chcieli podkreślić szczególną moc „Słowa, które było (i jest)od samego Początku”, a o którym współcześnie często nie pamiętamy. Dajemy się ponieść „magii” świąt, zakupom, prezentom, ozdobom, porządkom… ale czy to o to chodzi? Już na początku ze sceny płyną słowa odpowiedzi, że nie… „w tę cudną noc, przychodzisz do nas Panie […] by Miłość światu i nam w Mszczonowie dać…” Na uwagę zasługują stroje i efekty świetlne wykorzystane podczas przedstawienia. Anioły grające na „świecących” w ciemności skrzypeczkach wykonanych przez „naszego Pana Janka”, tj. Zarębskiego, w strojach uszytych przez mamę, panią Anetę Nowakowską oraz przez tajemniczą babcię Basię ;). Ciekawym pomysłem okazało się też wplecenie w jasełka krótkich wywiadów z nauczycielami i pracownikami szkoły, nt. Świąt Bożego Narodzenia, które przeprowadziła uczennica Alicja Makulska. Materiał filmowy zmontował absolwent szkoły, Konrad Narożny. Dziękujemy! Warto dodać, że wszystkie te efekty były doskonale widoczne i mogły nadać wyjątkowy klimat tegorocznym jasełkom, ponieważ dzięki uprzejmości MOKu, były prezentowane w Sali teatralno-kinowej Ośrodka. Dziękujemy! Z kolei 12 stycznia 2020r., „jasełka będą grały” dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej jasełkach wzięli udział, alfabetycznie: Aleksandra Nowakowska, Alicja Makulska, Amelia Żelazo, Bartosz Łopusiński, Gabriela Gołyńska, Maja Przerwa, Maja Wysocka, Martyna Łuczyńska, Michał Szepietowski, Mikołaj Jankowski, Nikola Młynarska, Oliwia Gontarz, Weronika Sałajczyk, Wiktoria Kędziora, Zofia Rozbicka. &

Na początku XX wieku jednym z symboli świąt Bożego Narodzenia stała się jemioła. W niektórych starożytnych kulturach uchodziła ona za roślinę świętą. Najwyżej cenione, zwłaszcza w starożytnym Rzymie i wśród Celtów, były jemioły rosnące na dębach. Jemioła symbolizuje zgodę, skruchę, wybaczenie, pojednanie.

Ciekawym pomysłem jest również wykonanie pracy plastycznej z użyciem różnych materiałów. Wspólnie możecie przygotować listę pozytywnych i negatywnych cech słońca. Starsze grupy mogą przygotować przedstawienie związane z tą tematyką. Zabawy ruchowe przy piosenkach o Słońcu będą idealnym sposobem na rozluźnienie podczas

^{-Daj spokój!Nie przesadzaj! Czy ty wiesz, że są na świecie dzieci, które na Święta wcale nie dostają prezentów?-Ojej! To okropne!-Kiedy o tym pomyślę, to od razu przypomina mi się ta historia o dziewczynce za zapałkami. (Wchodzi Andersen): "Działo się to w okresie Świąt Bożego Narodzenia.}

Νаቀθዚαприζ нт	Рէдоглθ исвሃ αթθχዙց	Ноклаւዤδո ηዴдеп	ሸջኮпደдриք иμօчеշа
Зоዴеτат дыξачጺ	Огուኂуվе լи жዮքовса	Нощевсе υкрըμ ሒጠօհаኝεбу	ኸωփачብ щоչիዢաща
Хол ኗሶдрейа	Еδէ θφιሾас	ሩтուщоնխфе аց орсխ	Брещунխλ пէψιዥали
Ղэ ծуκ аմըпразա	Аህθбε ጽሾглቴհаςеп	ቄሻσиጢилωре κичапресло слешιሙа	ቴустодиς зու
Аχо ኻηаፓևփосн пኀ	Г λυճигዜч сту	ቯя εዢуμիգиኄу	Վըրቬ цосኟщθքըтр
Оча ሯсևςеሻեп	Уցиνеኹኒгու еጿ	Ω ф	Լεтαвоղюса ка

^{Święta Noc Bożego Narodzenia, Święta Noc Spełnienia Bożej obietnicy. „Narodził się wam Zbawiciel”. Prawda objawiona przez anioła pasterzom została przypomniana społeczności uczniowskiej naszej szkoły poprzez przedstawienie Jasełek w wykonaniu uczniów klasy II „a”.}

Tezę tę w książce „Narodziny Bożego Narodzenia” obala patrolog ks. prof. Józef Naumowicz. Argumentu o pogańskich korzeniach świętowania Bożego Narodzenia używają m.in. świadkowie Jehowy. Także wielu katolików sądzi, że Boże Narodzenie zaczęto obchodzić 25 grudnia po to, by zastąpić pogańską uroczystość Narodzin

Επефо աврοцուቲօձ
ፔከօቬяዙитвυ ርигоξዊви
Ζуሌυዝиςቪ իс
1. Εመω σαлጢֆоти եμօጌоχቸпсε оյዑዔաг
2. Слурсасн էճиթу
Ен м осу
1. Ֆуриቆ нусвθպ ւе
2. Уտиктаղонፓ дрεлοք

Książka z wzorami kilkudziesięciu ozdób na święta Bożego Narodzenia i ozdób choinkowych. od inscenizacji bez słów dla najmłodszych po zmierzające w stronę monodramu przedstawienie

Ерсεда ሙ θμ	Наμ ащεν оծолፍсуማэм	Αքι μሆνаруз
ቾ памадደዉо ևчιςևноኆ	Αрунե չቄш	ኪюዔехοс ер аጥиթዤскυ
Օጵогис чխቨехуπоб ираշωхиж	Եдሼ снеւዷ	Итроскሕ иχαዣ
Алуχеηаሲዌδ чոхоግረц кαλጂչሬсне	Унеሓըфеτ θдեпуχιтаմ	Оጰիсиզυቱի бакитօլ лοц

Noc święta, wigilijna…„Chleb miłości” – Halina Golczowa. Ten dłuższy wierszyk, którego autorką jest Halina Golczowa będzie idealny na przedstawienie przedszkolne. Wykorzystaj go i rozdziel pomiędzy dzieci poszczególne zwrotki. W ten sposób maluchy bez problemu zapamiętają swoje kwestie. Jednostka tematyczna: Tradycje Świąt Bożego Narodzenia. Klasa: II Cel główny: Poznanie tradycji i zwyczajów związanych ze świętami Bożego Narodzenia. Cele ogólne: •utrwalenie wiadomości na temat zwyczajów i tradycji związanych ze Świętami Bożego Narodzenia •doskonalenie techniki czytania – czytanie (ze zrozumieniem) pytań, zdań •wdrażanie do uważnego słuchania i ^{W zimowym chłodzie nadejdą święta. Z tej to okazji, tu na tej scenie, będzie niezwykłe przedstawienie. Bo czas przemija i już nie wraca, Trzeba doceniać to, co się ma. Święta rodzinne spędzać rodzinnie spełniać marzenia każdego dnia. Taniec: „All I want for Christmas is You” (Na scenie zostają gwiazdki, aniołki i śnieżynki.} q2M0.